hit counter script
X
تبلیغات
نماشا
رایتل
مدیران موفق ایرانی (۲)

در ادامه سریال مدیران موفقی که باهاشون بطور مستقیم سرو کار داشتم، می خوام امروز به شخص دیگری بپردازم:

دومین مجموعه ای که از سال 1380 به مدت یک سال با اون همکاری داشتم، همکاران سیستم بود که شاید به نوعی بعد از دنیای کوچک ناظرفرزان، در حکم یک محیط واقعی نرم افزاری با تخصصی که دلم می خواست بود. همکاران به واسطه ساختار سازمانی که داشت از وجود مدیران زیادی بهره می برد. که من اگه بخوام از هر کدوم بنویسم، برای خودش یک مطلب جداگانه میشه. مثلا اونجا سعید میرجهانی داشتیم که مثل یک وصله ناجور برای همکاران بود و اکثرا سعی می کردن به حرف هاش گوش نکنن (من حتی شاهد بودم که در زمان صحبت اون یکی از مدیران چشمهاشو بست و وقتی تمام شد، از خواب بیدار شد!!). یا بالعکس افرادی مثل همایون حریری داشتیم که به واقع یک مدیر موفق بود و اسم و شخصیتش یک وزنه سنگین برای مجموعه بود.

اما در راس مجموعه و به عنوان مدیر عامل شخصی بود به اسم محمود نظاری. اولین کلمه ای که با دیدن این فرد به ذهن خطور می کرد کلمه زیبای Gentleman بود. بنا به روایت هایی که از افراد قدیمی تر نقل شده بود، آقای نظاری و دو شریک دیگر موسس همکاران سیستم بوده اند و از جایی مثل مایکرو سافت شروع کرده بودن (فیلم سخنرانی که داستان شرکت رو تعریف می کنند، موجود است). در سال 80، کل مجموعه همکاران بیش از 200 پرسنل داشت و این به نظر من یک پیشرفت بود. چون هنوز خیلی شرکت های نرم افزاری پا نگرفته بودن. هنر محمود نظاری به عنوان مدیر عامل، هدایت صحیح و درست مجموعه با نظر به آینده IT کشور بود. در سالی که هنوز هیچ کس سیستم حسابداری ویندوز نداشت، همکاران یک نرم افزار با دنیایی از Bug رو به مشتریان عرضه کرد و تنها از عامل زمان استفاده کرد تا مجموعه پر از اشتباه خودشو بفروشه و سهمی بیشتر از 80 % بازار رو بدست بیاره. به این میگن هنر!! درسته تا مدتها گریبان مجموعه و تیم تولید رو گرفته بود و هزینه های زیادی در پی داشت، ولی اونقدر مشتریان به سیستم وابسته شده بودند که حاضر بودن ماهیانه، خدا تومن پول پشتیبانی بدن ولی سراغ چیز دیگه ای نرن!!

من در تیرماه 80 بعد از یک جلسه خیلی کوتاه با آقای نظاری، موفق شدم تا در چند زمینه با ایشون همکاری خودم رو شروع کنم. اون هم مدیریت منابع انسانی!! حتی یک سمینار آموزشی هم برای ایشون داشتم. از نکات مهمی که در رفتار آقای نظاری به چشم می خورد، صراحت و رک گویی بود. اگر اشتباه می کردی در جلوی جمع بهت می گفت اشتباه کردی. پرسنلی را که فقط شنونده باشد قبول نداشت و اعتقاد داشت باید نظر داد. در هر جلسه ده ها کاغذ یادداشت کوچک می نوشت و بعد از جلسه می داد به منشی خودش تا براش نگهداری کنن. جدیدترین تجهیزات الکترونیکی و ارتباطی را داشت و همیشه بروز بود. میگن در پشت هر مرد موفقی، یک زن موفق و فهیم ایستاده. و به نظر من محمود نظاری هم یکی از دلایل موفقیتش همین بود.

سیستم اداره مجموعه کاملا امریکایی بود و با کلاس ترین چیزها فراهم بود. هر کی وارد همکاران می شد، جو گیر می شد. اما حیف که همه چی فقط در سطح بود. همکاران سیستم چند تا خصوصیت بد داشت:

اول اینکه، خیلی برای پرسنل و دانش فنی اون ها ارزش قایل نمی شد. بهترین، عالم ترین و باسواد ترین افراد، در زمانی که به این نتیجه می رسیدند که براشون ضرر داره، براحتی کنار گذاشته می شدن. البته خودشون می گفتن این یعنی "عدم وابستگی به نیروی انسانی"!!  در حالیکه به اعتقاد من سرمایه یک شرکت نرم افزاری، نیروهای اونه! نه کامپیوترهاش!

دوم، مثل خیلی از مجموعه ها وقتی یک نفر به هر دلیلی تصمیم می گرفت بره، از دید اون ها بد می شد. مثلا خود من وقتی از اون جا داشتم می رفتم، به طور مستقیم بهم گفتن "تو آدم بی مسئولیتی هستی!". جالبه که قراردادم تمام شده بود!!!

سوم، مدیران رده میانی، اصلا مدیر نبودن و همین باعث شده بود تا براحتی در سطوح پایین تر ایده ها و نظرات آقای نظاری اعمال نشود. ریزش نیروها،  نارضایتی اون ها، فشار کاری و ... همه چیزهایی بود که به ندرت آقای نظاری از اون ها با خبر می شد. هر چند که خودش می گفت این طور نیست. در عین حال مدیران سطح پایین تر هر کار می خواستن می کردن، وقتی جلوی آقای نظاری می رسیدن، می شدن موش!!! و فقط می گفتن: بله... چشم...!

محمود نظاری، با تمام چیزهایی که دیدم و شنیدم، هنوز هم به نظر من نمونه یک ایرانی موفق هست. کسی که یک مجموعه رو ساخت و هدایت کرد تا جایی که تونست یک اعتبار و جایگاه خاصی پیدا کنه. این که در Silicon Valley به ایشون جایزه دادند یا چند تا از شرکت های اروپایی خواستار همکاری با اون بودند، همه و همه نشان دهنده تلاش این شخصه. شخصی که با استانداردهای جهانی جلو می رفت و همواره از جدیدترین متدهای مدیریتی آگاه بود. همیشه گفتن که کار هر شخص مثل فرزند اونه و برای همین هیچ کس مثل خود آدم، برای کارش دلسوزی نمی کنه.

 

شاید تفاوت های دنیای همکاران سیستم،  بادنیای بقیه شرکت ها، من رو چند گام درکارم به جلو پرتاب کرد. همکاران بعد از گذشت چند سال و در حالی که دیگه محمود نظاری مدیر عامل اون نیست و تنها در کناره نظاره گر و هدایت گر باقی مونده، هنوز هم جای خوبیه برای افراد صفر کیلومتر تازه فارغ التحصیل که رزومه خوبی برای خودشون بسازن!!! اما اگر یه روزی رفتین اونجا یادتون باشه که گول ظاهر رو نخورین و اگه خواهان پیشرفت هستید باید هر چه سریعتر از اون دل بکنین! کاری که من اگر نکرده بودم، الان اینجا نبودم!!